Planowanie produkcji w KLL-ERP: jak działa Shortage

Shortage w KLL-ERP to narzędzie planistyczne pokazujące braki wyrobów i detali w ujęciu dziennym lub zmianowym. Bazuje na potrzebach wygenerowanych z zamówień sprzedażowych, uwzględnia stany magazynowe oraz już zaplanowaną produkcję i pozwala bezpośrednio z poziomu braku utworzyć pozycję planu. Dzięki temu planista pracuje na konkretnych danych o terminach i ilościach, a nie na szacunkach.

Planowanie produkcji w tym obszarze KLL-ERP opiera się na analizie braków, czyli shortage. To właśnie shortage pokazuje, jakiego wyrobu lub detalu brakuje, w jakiej ilości i na jaki termin. Dla planisty jest to podstawowy punkt wyjścia do podjęcia decyzji, co należy zaplanować i kiedy.

Najważniejszym narzędziem pracy planisty jest okno Shortage dostępne w dwóch wariantach: dziennym i zmianowym. Dzięki temu planista nie zaczyna od ręcznego układania całego harmonogramu od zera. Najpierw widzi niedobory i terminy, a dopiero potem przekłada je na konkretne pozycje planu.

Dane do shortage pochodzą z tabeli potrzeb. Potrzeby są generowane z zamówień sprzedażowych. Potrzeby też pobierane przy każdym nowym imporcie zamówienia sprzedażowego lub można to zrobić ręcznie.

To oznacza, że planowanie jest bezpośrednio powiązane z realnym popytem zapisanym w zamówieniach. Z biznesowego punktu widzenia taka zależność porządkuje pracę planisty, bo ogranicza ryzyko planowania „na zapas” bez odniesienia do faktycznych potrzeb.

Co pokazuje shortage dzienny?

W widoku planowania produkcji shortage dzienny pozwala szybko sprawdzić, jakie braki mogą pojawić się w kolejnych dniach. Planista widzi, na kiedy przypada zapotrzebowanie oraz czy dostępne stany i już zaplanowana produkcja wystarczą, aby je pokryć.

To ujęcie pomaga ocenić sytuację dzień po dniu. Dzięki temu łatwiej wychwycić, które wyroby lub detale wymagają reakcji, a które są już odpowiednio zabezpieczone.

Jak rozumieć braki w shortage dziennym?

Shortage dzienny pokazuje, gdzie pojawia się niedobór i kiedy może on wystąpić. W praktyce daje to planiście jasną informację, co trzeba uruchomić wcześniej, co można jeszcze przesunąć, a gdzie ryzyko braku jest już realne.

To szczególnie ważne w firmach pracujących zmianowo. Produkcja działa własnym rytmem, który nie zawsze pokrywa się z prostym podziałem na kolejne dni w kalendarzu. Dlatego taki widok lepiej oddaje rzeczywistą sytuację na hali i ułatwia podejmowanie trafnych decyzji planistycznych.

Czym różni się shortage zmianowy?

Shortage zmianowy pokazuje braki w bardziej szczegółowym ujęciu niż widok dzienny. Zamiast ogólnej informacji, że czegoś zabraknie w danym dniu, pozwala sprawdzić, na której zmianie może pojawić się problem.

To rozwiązanie sprawdza się tam, gdzie sam podział na dni nie wystarcza do ułożenia pracy. Jeśli liczy się nie tylko termin dzienny, ale też dokładny moment realizacji w ciągu doby, widok zmianowy daje planiście znacznie precyzyjniejszy obraz sytuacji.

Dzięki temu łatwiej ustalić kolejność działań, szybciej wychwycić ryzyko opóźnień i lepiej dopasować plan do realnego rytmu pracy produkcji.

O czym warto pamiętać?

Widok zmianowy pokazuje tylko te pozycje, które mają prawidłowo uzupełnione dane potrzebne do przypisania ich do konkretnego terminu. Jeżeli takich informacji brakuje, dana pozycja nie pojawi się w tym ujęciu.

W praktyce oznacza to, że dokładność planowania zmianowego zależy od jakości danych wejściowych. Im lepiej uporządkowane są informacje o potrzebach i terminach, tym pełniejszy i bardziej użyteczny staje się ten widok.

Planowanie odbywa się w ten sam sposób zarówno dla widoku dziennego, jak i zmianowego. Aby dodać pozycję do planu produkcji, planista może wejść dwuklikiem w wybraną komórkę shortage albo użyć z menu kontekstowego opcji „Planuj”.

Po otwarciu okna dodawania pozycji planu system:

• przepisuje ilość z wybranej komórki do pola „Ilość”,
• uzupełnia datę według daty, dla której przygotowywany jest plan,
• wyznacza godzinę planowaną na podstawie godziny zakończenia poprzedniego planu na danej maszynie.

Z punktu widzenia procesu to skraca drogę od analizy problemu do decyzji planistycznej. Planista nie przepisuje ręcznie podstawowych danych, tylko pracuje na wartościach już wynikających z shortage.

Po utworzeniu pozycji planu planista może uzupełnić kilka istotnych parametrów.

Maszyna alternatywna

Można wskazać alternatywną maszynę, na której dany wyrób może być produkowany. Zakres możliwych maszyn ustala się wcześniej w operacji technologicznej w polu „Maszyny alternatywne”.

To daje większą elastyczność planowania. Jeżeli podstawowy zasób jest zajęty albo niedostępny, planista może skorzystać z dopuszczonej alternatywy zamiast odkładać decyzję.

Status maszyny

Planista może wybrać status maszyny z listy rozwijalnej. Status jest od razu aktualizowany dla danej maszyny, a wybór pochodzi ze słownika dla definiowalnego atrybutu maszyny „Status”.

W praktyce pozwala to powiązać sam plan z aktualnym stanem zasobu, a nie traktować maszyny wyłącznie jako abstrakcyjnego miejsca wykonania.

Uwagi planisty

Do pozycji planu można dodać uwagi planisty, które są później widoczne w Shortage.

To prosty, ale ważny element porządku organizacyjnego. Komentarz przy planie ułatwia przekazanie kontekstu bez konieczności szukania dodatkowych ustaleń poza systemem.

W niektórych sytuacjach jedna maszyna może w tym samym czasie realizować produkcję dwóch powiązanych wyrobów. Taka funkcja pozwala zaplanować je równolegle, czyli w ramach tego samego przebiegu produkcyjnego i przy tych samych założeniach organizacyjnych.

To duże ułatwienie dla planisty, bo nie trzeba osobno budować dwóch niemal identycznych pozycji w planie. System uwzględnia, że oba wyroby mogą być wykonane wspólnie, co przyspiesza planowanie i lepiej odzwierciedla realną organizację pracy na hali.

Takie podejście ma szczególne znaczenie tam, gdzie ta sama konfiguracja maszyny pozwala efektywnie wytwarzać kilka zbliżonych pozycji. Warto jednak pamiętać, że jeśli taki wspólny plan trzeba później usunąć, należy usunąć obie powiązane pozycje.

Planowanie produkcji nie kończy się na samym wyrobie gotowym. Jeżeli do jego wykonania potrzebne są wcześniej inne detale, system uwzględnia to już na etapie planowania i tworzy odpowiednie zapotrzebowanie także na te elementy.

Dzięki temu planista widzi nie tylko, co trzeba wyprodukować jako wyrób końcowy, ale również jakie składniki muszą być dostępne wcześniej, aby cały proces mógł przebiegać bez zakłóceń. To pomaga lepiej zsynchronizować kolejne etapy produkcji i ogranicza ryzyko sytuacji, w której gotowy plan nie może zostać zrealizowany z powodu braku potrzebnych detali.

✔️ Lepsza widoczność braków

Shortage odpowiada na podstawowe pytanie planisty: czego zabraknie, ile zabraknie i kiedy. Zamiast analizować osobno zamówienia, stany magazynowe i plan produkcji, użytkownik dostaje jeden punkt widzenia na problem.

✔️ Szybsze przejście od analizy do decyzji

Z poziomu shortage można od razu zaplanować pozycję produkcyjną. To skraca czas reakcji i upraszcza pracę planistyczną.

✔️ Większa kontrola nad rzeczywistym rytmem produkcji

Widok dzienny pozwala pracować w perspektywie kilku dni, a widok zmianowy daje większą precyzję tam, gdzie liczy się rozbicie na zmiany i godziny. Dodatkowo logika trzyzmianowa sprawia, że analiza lepiej odpowiada realiom pracy zakładu.

✔️ Lepsze zarządzanie zależnościami

Funkcja nie ogranicza się do samego planu wyrobu końcowego. Uwzględnia też potrzeby detali wynikające z technologii oraz możliwość produkcji równoległej.